‘VLUCHT’ HAVEN

Vliegen, het gaat me maar moeizaam af. Dus zorg ik voor de perfecte voorbereiding. Soepele kleding, lichtgewicht trolley, gevulde maag, voldoende leesvoer ter afleiding en pillen voor nood. Ik check online in, kies een stoel aan het raam, vermijd de rij en ga zodoende bij voorkeur als laatste aan en van boord. Verder is het een kwestie van berusten en de dienstverlening ervaren en accepteren zoals wordt aangeboden. Een goede voorbereiding ten spijt, je bent en blijft ‘out of control’. Sommige dingen heb je niet in de hand als je gaat vliegen. Dat kan je verbazen, overrompelen, beangstigen of compleet verrassen.

Vliegen

1. Help, eieren aan boord
Net opgestegen en gezellig keuvelend over al onze vakantieplannen voelde ik opeens van schrik al het bloed uit mijn hoofd wegtrekken toen de lunch geserveerd werd: broodjes warme omelet. Ik maakte snel een rekensom, 25 rijen x 6 passagiers = 150 eieren aan boord en dat met een dochter die levensbedreigend allergisch is voor ei. Een kruimel is genoeg om een shock bij haar te veroorzaken. In case of emergency: no escape! Gedurende dit eierfestijn drongen zich akelige beelden aan mij op, want mensen zijn over het algemeen niet heel netjes toch? Ze morsen, zeker bij wat turbulentie of smeren ongegeneerd hun vingers af aan de stoel of aan lectuur wat daardoor steeds ranziger wordt. Overal ‘zag’ ik restanten ei, ei en nog eens ei. Ik alarmeerde de KLM-crew en zij handelden adequaat. Mijn dochter kreeg als alternatief vers gesneden businessclass fruit op een echt bord en voelde zich voor even heel belangrijk. Dat ik de reis zwetend heb uitgezeten heeft ze niet gemerkt.

2. Are you being served?
Ik heb zo’n lichtgewicht trolley. Ideaal. Toch wordt mijn trolley altijd, met liefde, door mijn dochters of ander gezelschap gedragen vanwege mijn door hernia’s geteisterde nek. Tenzij ik alleen moet vliegen. Dan pak ik nog lichter, neem geen boeken mee en loop geen meter extra dan strikt noodzakelijk. So far so good, maar toen kwam die trap die ik niet verwacht had. Wikkend en wegend stond ik bovenaan te teuten. Zelf dragen levert mi-ni-maal 2 dagen knetterende hoofdpijn op. Hulp vragen geeft zo’n bejaardenstatus. Twijfel, twijfel. Opeens dook er een niet onknappe man op die lachend vroeg of hij kon helpen. En nóg een. Met z’n tweeën overlegden ze wie mijn trolley zou dragen. De klus werd verdeeld. En ik? Ik ben er nog steeds niet achter of ik mij nou doodschaamde of mij gewoon ouderwets gevleid voelde. Maar lief was het zeker!

3. Oververhit
De luchthaven van Nice is uitgebreid met een mooie nieuwe terminal. Het installeren van de airco is nog niet gelukt…. Het was er bloedheet. De binnentemperatuur evenaarde de buitentemperatuur van 30°C of was zelfs hoger. De rijen waren lang. Eerst bij de security, daarna bij de douane. Uitgedroogd kwam ik bij de gate en had maar een allesoverheersende gedachte: WATER! Dat was nog niet zo makkelijk. De enige tent waar je iets kon kopen had slechts één medewerker ingeroosterd en die was nog sloom ook. Ongetwijfeld zelf lamgeslagen van de warmte. Inmiddels was ik zo oververhit dat ik serieus overwoog om een volslagen vreemde zijn waterflesje uit zijn handen te rukken of water uit de kraan in het toilet te drinken. Ik wilde vluchten in plaats van vliegen. Maar ik vermande mij en ging aan boord. De purser (weer KLM, chapeau!) zag gelijk dat ik er slecht aan toe was en bracht water, water en nog eens water en checkte ieder kwartier hoe het ging. Toen we landden op Schiphol was ik afgekoeld maar wel verwarmd vanbinnen door zoveel oprechte bezorgdheid.

Deze column is geschreven voor Meeting Magazine, editie 4 2017.
Volg mij ook op Instagram @marianne.fj.kuiper

Op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Lees onze Trending Topics.

Deel dit bericht:
WIL JE REAGEREN?

2 reacties op “‘VLUCHT’ HAVEN”

  1. Vliegen is stress voor heel veel mensen. Goed om te horen dat er ook vaak zoveel goede ervaringen zijn! Wij van de blauwe zwaan proberen daar altijd weer voor te zorgen. Tot gauw weer aan boord?

  2. Ik weet hoe je bent met ” vliegen” en heb veel met je gedeeld van wat je hierboven beschrijft.
    Dat ‘vliegen’ is voor mij -de bus nemen- , maar vraag mij niet om een stukje te schrijven.
    Dan krijg ik spontaan een ‘vlucht’nijging en raak ‘oververhit’ !
    Blijf vliegen en schrijven dat zorgt voor veel (lees)plezier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *