ONGEZOUTEN MENING OF GEWOON EEN LEUK VERHAAL

21 JAAR EN VOLWASSEN

Meestal wordt een 20 of 25-jarig jubileum gevierd, maar anders dan anderen viert Efficient Hotel Partner haar volwassen leeftijd: 21. Het is 21 jaar geleden - ik had net mijn job beëindigd bij het Bilderberg Garden Hotel en een mini-sabbatical ingelast - toen ik op een ochtend vol afschuw in de koelkast keek, overweldigd door een gevoel nooit meer te willen eten maar alleen nog maar cola te willen drinken, zelfs als ontbijt. Er klopte iets niet. Ik maakte een spoedafspraak bij de huisarts. Tien minuten later stond ik weer buiten. Er klopte wel iets, het hartje van mijn eerste kind. In den beginne Paniek sloeg toe. Al op leeftijd, dus laatste-kansmoeder maar zonder baan, zonder inkomen. Bad timing, hoe ging ik dit doen? Welk hotel zou deze dikbuikige in wording nog aannemen? Daar gaat je toekomst, daar gaat je carrière, gonsde het door mijn hoofd. Wat nu? Een eigen bedrijf beginnen? De sabbatical werd afgeblazen (had eerlijk gezegd ook geen flauw idee hoe ik die vrije tijd had willen invullen) en in plaats daarvan werd een donker zolderkamertje ingericht als tijdelijk kantoor waar ik al zwangerend het plan voor Efficient Hotel Partner uitwerkte. Een dubbel broedproces zeg maar Babyjaren Een half jaar later werd mijn eerste dochter geboren. Gedreven door perfectionisme pendelde ik met pasgeboren baby (en oh, wat was ze zoet) van hot naar her, vastberaden de leukste moeder te worden en mijn carrière succesvol voort te zetten in mijn eigen bedrijf. En dat ging goed, heel goed zelfs. Mijn dochter vond alles prima, zo lang ik maar in het zicht was. Het bedrijf groeide in rap tempo, we verhuisden naar een echt kantoor en mijn tweede prachtige dochter werd geboren. Kleuterjaren Trial and error. Net zoals mijn meisjes niet leerden lopen zonder zich builen ter grootte van een ei te vallen - traantjes drogen, kusje erop en hop nog een keer proberen - vielen wij als nieuwbakken zakenvrouwen ook een paar keer keihard 'op ons bek'. Een spannende ontwik-kelingsfase die simpelweg nodig was om te kunnen groeien. We verhuisden naar een groter pand en de 'desperate housewives' (ach, wat enig dat jullie een eigen zaakje hebben) verwierven naam en faam. Kinderjaren De kinderjaren verliepen zoals kinderjaren moeten verlopen: vrij van grote zorgen. Drie zakenpartners met zeven kinderen. Die kinderen groeiden als kool, zo ook het bedrijf met af en toe een akelige kinderziekte ter verhoging van de weerstand. En wat ik toen nog niet wist, weet ik nu: ik was een balanstrut van het ergste soort. De ene dag taartjes bakken in de zandbak, de andere dag zakelijk strak aan het bureau. Ik had een au-pair kunnen nemen, ik had een PA kunnen nemen, ik had, ik had, ik had. Pubertijd Tijdens deze fase belandden we in een ernstige identiteitscrisis. De boel ontspoorde volledig. De een ging heen, twee gingen door, de volgende ging heen, de ander kwam terug (is het nog te volgen?). Het broedproces begon opnieuw en een nieuwe identiteit werd aangemeten. De geboorte van Efficient Hotel Partner 2.0 was een feit. Volwassen 21 jaar later. 'Mam, wat zit je haar raar, je lijkt wel een tropische vogel'. Mijn oudste dochter zei het terloops, terwijl ik net mijn haar best heel leuk had opgestoken en goedkeurend in de spiegel blikte Kleine kinderen worden groot en de eerste van de twee is bijna volwassen. Tijd voor een empy-nest syndroom is er niet: precies 21 maanden geleden zag mijn nieuwe 'baby' het levenslicht: de Music Meeting Lounge. Een nieuwe reis naar volwassenheid is begonnen. Het hart klopt stevig. Deze column is geschreven voor Meeting Magazine. Volg mij ook op Instagram @marianne.fj.kuiper

EIKELTJESTIJD – NIEUWSBRIEF SEPT 2019


Na de komkommertijd volgt nu de EIKELTJESTIJD.

.
Welke locatie is bij uitstek geschikt voor millenials? Waar klop je op de deur met een gouden insect? Waar kun je dansen in de badkamer? Waar drink je de lekkerste wijn en waar moet je zijn in Zwolle? We bezochten 13 locaties, recenseerden, eerlijk doch altijd rechtvaardig. Alle 13 goed? Of 13 in een dozijn?

1. KIMPTON DE WITT – AMSTERDAM 
Hartje Amsterdam! Druk, druk, druk. Ook in het hotel was het een drukte van belang. Desalniettemin werd ik (Mieke) direct herkend en uiterst vriendelijk ontvangen. Tijdens de rondleiding viel ik van de ene in de andere magazine-foto-waardige ruimte. Een design hotel pur sang. De lobby/foyer/bar – de verbinder van alle ruimtes is mooi en licht met veel blauw meubilair. De bar heeft wat weg van een jaren 60 Amerikaans setting. De derde ruimte waar ik in wandel is het voormalig huis geweest van de dichter Pieter Cornelis Hooft. Hier kan een groepje exclusief dineren – in de ruimte zijn oude elementen van vroeger gecombineerd met design. De hotelkamers zijn ruim, erg gedetailleerd (overal over nagedacht). Het uitzicht is wat minder omdat het hotel als het ware ingeklemd zit. De vergaderruimtes zijn standaard en enigszins gedateerd. Renovatie staat gepland.

Wat goed! Details! Overal zie je ze terug. Vooral in de hotelkamers (gouden insecten en reptielen als deurklopper en veel delfts blauw).  Elke dag is er om 17.00 uur happy hour in de lobby, iedere gast wordt uitgenodigd voor een complimentary drankje (gratis dus).


2. HILTON SCHIPHOL
Op doorreis logeerden wij (Marianne, vriendin en dochter) in dit nog piepjonge Hilton op Schiphol. Vanuit de aankomst- en vertrekhal loop je er zo binnendoor naar toe. De lounge is adembenemend, met een roltrap arriveer je bij de receptie. Wij arriveerden midden in de nacht dus het was er stil wat het bijzondere gevoel van dit atrium je geeft, versterkt. Voor de kamer verzinnen we een nieuw woord: ruimprachtig! Ons verzoek voor een driepersoonskamer was niet goed begrepen. Dochterlief (20) paste niet in het schattige babybedje met spijltjes was klaar stond 😊. Het ontbijtbuffet maakte alles weer goed. Onovertroffen en zó uitgebreid dat we plaatsvervangende schaamte voelden voor een aantal andere gasten die er een ‘Grande Bouffe’ van maakten.Wat goed! Een nachtlampje, niet vaak eerder gezien. En een balzaal als badkamer, hoe fijn, enorm veel ruimte om al je toiletartikelen (x3) neer te zetten. En kan je niet slapen? Fijn uitzicht over de platforms vol vliegtuigen. Kan je daarna dromen over verre exotische reizen.

3. PILLOWS GRAND HOTEL TER BORCH – ZWOLLE 
Ter Borch is gevestigd in het oude Politiebureau van Zwolle, van buiten nog duidelijk herkenbaar, maar van binnen is het hele interieur ontworpen door Paul Linse. De kamers zijn de originele ruimtes van het oude politiebureau, tijdens de inrichting is gebruik gemaakt van de mogelijkheden die de ruimtes hebben. Zo voelt de kleinste kamer van het hotel alsnog ruim aan. Een lust voor het oog! Aan ieder detail is gedacht, dat geldt ook voor de twee vergaderruimtes. Het ontbijt wordt uitgeserveerd, maar voor de snelle gast is er ook een beperkt buffet.

Wat goed! Na de site visit werd gevraagd of ik een flesje water mee wilde voor mijn vergaderingen in Zwolle deze dag. Kleine moeite, groots gewaardeerd.


4. MAINPORT INNTEL ROTTERDAM
Een verblijf in één van de prachtige Spa Rooms (1058) in dit 5* hotel is iets om naar uit te kijken. Met zorg gekozen om ons (Jacco en echtgenoot) 1-jarig huwelijk te vieren. Magnifiek gelegen vlak bij de Erasmusbrug, geweldige locatie. In opperbeste stemming arriveerden we op ons paasbest. De check-in procedure verliep echter nogal stroefjes, we misten de uitleg die een Spa kamer behoeft, het serviceniveau haperde en we belandden in ‘Murphy’s law’. Is er sprake van personeelstekort? Het is een groeiend probleem waar veel hotels mee te kampen hebben. We gaan dit hotel nu niet afbranden maar gaan zeer binnenkort op herhaling. Het is sportief én krachtig dat dit hotel niet in de verdediging schiet maar ons, geheel op hun kosten, een nieuw verblijf aangeboden heeft. Wordt vervolgd….


5. SPA AWAY AMSTERDAM in W HOTEL AMSTERDAM
Nieuwsgierig gingen we op een bloedhete zomerdag op weg naar ultieme ontspanning. Deze Spa is zeer terecht genomineerd voor de Luxury Spa Award. Wat een rust, wat een fijne sfeer, zo mooi, geen massa, geen vleeskeuring, badkleding verplicht (!). Als ervaren saunaliefhebbers merkten we al snel dat de temperatuur hier optimaal geregeld is zowel in de sauna, stoombad en zelfs het koude dompelbad. Vaak stokt je adem bij zoveel kou, in dit geval was het koud maar niet ijskoud, dus heerlijk. Eigenlijk wil je hier niet meer weg: ZEN in optima forma. De ruimte is vrij donker, dit kan een ietwat onzeker gevoel geven. Goed kijken dus waar je loopt. De prijs is pittig maar het sparen waard.

Wat goed! Aan het plafond boven het zwembad hangen spiegels. De zachte verlichting is dusdanig afgesteld dat dit een boost aan je zelfvertrouwen geeft. Zelfs al ben je spierwit of formaat XXL dan nog zie je er goed uit. Hun slippers benoem ik (Marianne) tot uitvinding van de eeuw.


6. BILDERBERG GRAND HOTEL WIENTJES – ZWOLLE
Een uiterst vriendelijke dame ontvangt mij (Jacco) aan de receptie. Eenmaal ingecheckt betrek ik mijn kamer. Gezellig en knus, ik heb een executive kamer gekregen. Jammer dat de badkamer niet is meegegroeid met de afmeting van de kamer. Dit komt wellicht door het oude karakteristieke pand. ’s Morgens geniet ik van een heerlijk en uitgebreid ontbijt. De gebakken eieren vliegen me tegemoet als ik de trap afloop. Na het ontbijt krijg ik een goede rondleiding (dat maak ik zeker niet overal mee).  De gerenoveerde zalen op de begane grond zijn standaard en praktisch. De zalen in het souterrain zijn helaas gedateerd en niet mee gerenoveerd en mijn neus vertrouwt de ventilatie niet. Geen hip hotel, maar dat hoeft ook niet altijd.

Wat goed! Het hotel heeft een kleine boardroom, wat oogt als een gezellige bibliotheek. Ideaal voor een private dining in combinatie met een confidentiële vergadering. De wijnbar “Het Pothuys”, is gezellig voor feestjes of als je nét even een andere vergadering wilt organiseren.


7. MENNORODE – ELSPEET
Even lekker een weekendje ertussenuit. Een prachtige motorrit over de Veluwe die nu mooi in bloei staat met paars/roze planten. In Elspeet ligt Hotel en Congrescentrum Mennorode, een fantastische ligging midden in het bos. Bij aankomst staat er voor de ingang een gezellige buitentent met knusse verlichting. Het hotel bestaat uit een begane grond en een eerste verdieping, iets wat goed bij de omgeving past. De kamer is ruim en we (Jennifer en vriend) konden de motor (of fietsen) overdekt stallen. Dit hotel is een stichting, nogal ongebruikelijk. Een aantal openbare ruimtes zijn al gemoderniseerd en dit wordt de komende twee jaar doorgezet. Zoek je een hotel in een bosrijke omgeving zonder al te veel poespas, dan is deze locatie zeer geschikt!

Wat goed! hondvriendelijk hotel (we love dogs 😊)


8. VAN DER VALK – UDEN VEGHEL
Op uitnodiging van Van Der Valk mochten wij (Mieke en zus) overnachten bij Uden Veghel. Het hotel is omgeven door snelwegen. Wij werden hartelijk ontvangen bij de receptie en mochten direct plaatsnemen op het terras voor een overheerlijk drankje. De beneden bar sloot om 18.00 uur en zijn daarna vertrokken voor een tweede borrel op de 6e etage. Wat een mooie rooftopbar! Uitzicht over de snelweg, 1001 auto’s zoeven voorbij. De bar zelf is modern ingericht, heeft veel ronde vormen en er staat een vleugel. Van der Valk staat bekend om de geweldig ruime kamers. Ook dit hotel. Ontbijt is zeer uitgebreid en voor ieder wat wils. We voelden ons tijdens het verblijf wel een tikkie jong, (vandaag) geen millenials maar #wezijneerbijna gasten van 60+.

Wat goed! Spiegel in de badkamer beslaat niet. Fijne belichting in het hotel en in de hotelkamer.


9. PARK HOTEL – AMSTERDAM
Voor het Break the Ice Forum was ik (Jennifer) in het Park Hotel Amsterdam, wat binnenkort wordt omgetoverd tot Park Centraal Amsterdam. De lobby is al volledig gerenoveerd met een gezellige hotelbar, een hele andere binnenkomst dan voorheen toen het wat kil aanvoelde. Het personeel is zeer behulpzaam en vriendelijk, en dat begint helaas vandaag de dag, een uitzondering te worden. De vergaderzaal waarin we dineerden was akoestisch niet heel goed, met een groep van ongeveer 70 man kon je de persoon naast je amper verstaan. De renovatie van de zalen was nog niet compleet, wellicht lag het daaraan? De kamers waren netjes, helaas was er wel een probleem met de ventilatie. De directie reageerde snel en adequaat op deze feedback en er is naar tevredenheid een oplossing aangeboden.

Wat goed! de locatie kan niet beter, naast het Vondelpark, nabij Leidseplein en Museumplein en alle grote musea binnen handbereik.


10. SPACES AMSTEL – AMSTERDAM 
Spaces groeit en groeit! Weer een nieuwe locatie erbij naast Amsterdam Amstel dus reden voor een bezoek. Door de draaideuren heen kom je in een gemeenschappelijke ruimte terecht. Aan weerszijden zitten de gehuurde ruimtes vol met ‘millenial’ bedrijven. Overal zie je mensen die aan het werk zijn of in bespreking. Goede akoestiek want ik (Mieke) hoor ze niet.  Ik houd van dit concept.  De vergaderruimtes zijn stuk voor stuk goed ingericht en voorzien van alle gemakken. In totaal zijn er zeven ruimtes tot max 25 personen.

Wat goed! Brown paper – gaan de millenials erg goed op. Huiskamerruimte/ontspanningsruimte bij de meeting spaces (voor als je dat ene telefoontje moet plegen of als je je als spreker in rust wilt voorbereiden).


11. NIEUWE BUITENSOCIËTEIT EN THEATER BUITENSOOS – ZWOLLE
Wat een ontvangst en een fijne gesprekspartner, Marieke Dijkstra, haar bevlogenheid en enthousiasme, heel fijn! Een site visit, (van Jacco) waar je U tegen zegt. Vriendelijk, gedetailleerd maar vooral praktisch, net zoals de locatie. Er zijn tal van vergaderruimtes in de Nieuwe Buitensociëteit, je kunt hier allerlei soorten bijeenkomsten organiseren. Het is wel relatief standaard, en de ruimtes zijn vooral praktisch ingericht. De vergaderruimtes zijn voorzien van een touch-screen. Theater Buitensoos leent zich als een mooie flexibele ruimte, of je nu een presentatie voor 500 gasten organiseert of voor 150 gasten.

Wat goed! Door middel van het spelen met de lichten worde ruimte optisch kleiner en zijn er veel mogelijkheden. De opgang naar het Theater is onlangs door Jeroen van Doornik volledig geschilderd met de kunst van Herman Brood.


12. THE WINE KITCHEN – AMSTELVEEN
In ons oude Dorp in de Dorpsstraat vierde The Wine Kitchen onlangs hun 10-jarig bestaan. Het is een geliefd plekje, ook bij de wethouders van de Gemeente Amstelveen die hier dus graag komen. Als gelegenheidsdrinker voel ik (Marianne) me altijd wat ongemakkelijk dat de verwachting is dat je wijn drinkt (hun wijnkaart is geweldig). Toch bestel ik meestal water. Er is keuze uit meerdere ‘daghappen’ hetgeen direct keuzestress bij mij oplevert. Ik wil alles! Het is heel gewoon heel erg gezellig, het eten erg lekker en betaalbaar. Niet voor niets verwijzen wij onze Music Meeting Lounge (onze eigen vergaderruimte) gasten graag de weg naar dit restaurant na afloop van hun vergadering.

Wat goed! Kies de merengue met lemoncurd, ‘to die for’. De huisgemaakte bonbons smaken ook naar meer, meer en nog meer. Wil je iets chiquer eten, dan loop je de hoek om naar het zusje “The Wine Kitchen at Sea’. Geen zee te bekennen, maar wel een aanrader.


13. FORT WAVER – WAVERVEEN  
Met het pontje over de Amstel (of via de ander kant) vaar je naar de wijnwereld van Yves Krimpenfort, bekend sommelier, onlangs nog op tv bij Nieuwsuur. Zoek je een bijzondere locatie voor een wijnproeverij, feestavond of wil je tussen de wijnflessen vergaderen? Dit is dé perfecte plek. En vergeet dan niet om Yves een presentatie/lezing te laten geven want je hangt gegarandeerd aan zijn lippen die je vervolgens aan een wijnglas zet om te proeven of te drinken. Yves kan ook lekkere hapjes verzorgen, die hij zelf maakt. Gastvrijer kan het niet. Met ons hele team hadden we een topavond.

Wat goed! Fort Waver-Amstel is onderdeel van de Stelling van Amsterdam en is eigendom van Natuurmonumenten. Je kunt hier ook jouw gasten een door Yves samengesteld wijnpakket meegeven. Leuke tip voor een kerstevenement?


BUFFERBUFFET

BUFFER BUFFET

Een prachtige kamer met magnifiek zicht op de spiegelgladde azuurblauwe Middellandse Zee vol witte zeilbootjes en in de verte – bij helder weer – de grillige krijtrotsen van Corsica. Dit was alvast een veelbelovend begin van de vakantie. Wat wil een mens nog meer? In ons geval in geen geval bezoek aan musea, middeleeuwse kerken die op het punt van instorten staan of ander cultureel gedoe. Altijd al een bloedhekel aan geschiedenis gehad. Ook geen oervervelende (goh, het was toch verder dan gedacht) toertjes in de bloedhitte naar de top 10 bezienswaardigheden die de moeite van het zien niet waard blijken. Wij willen vooral eten, heel lekker eten, te beginnen met een uitgebreid ontbijtbuffet.

Nieuwsgierig begaven we ons naar restaurant, wat voor lekkers zou ons te wachten staan? Op het terras stond een tafel met een enorme mand vol fruit. Goedkeurend liepen we erlangs op weg naar het buffet. Fruit is een sluitpost tijdens de vakantie. Fruit, alleen als er heel misschien nog een gaatje over is.  Bovenmatig gezond eten doen we wel weer als we thuis zijn. Eerst eens kijken wat het buffet te bieden heeft. We keken links, we keken rechts, binnen, buiten, nergens een buffet te bekennen.

Enigszins in verwarring gingen we alvast aan een tafeltje zitten. ‘Misschien wordt het ontbijt ouderwets uitgeserveerd’, merkte mijn reisgezelschap hoopvol op. ‘Ik ga het wel even vragen’ antwoordde ik en liep naar binnen. Onderweg zag ik overal borden met fruit, fruit en nog eens fruit op de tafeltjes staan en zag mensen ontspannen perziken schillen, kiwi’s uithollen en ander fruit ontdoen van velletjes of pitten. Het werd mij langzaam duidelijk…

‘U kunt nemen zoveel u wenst’ wijzend op de fruitmand zei de dame die onze bestelling voor één kop koffie óf thee opnam. We konden kiezen uit vier soorten croissants: naturel, crème, jam of chocola. Maximaal één croissant per persoon. ‘Wilt u meer? Dat kan tegen bijbetaling’. Beteuterd keken we elkaar aan. Ik had de reis geboekt, had ik soms niet goed gelezen? Ik, de locatie-expert die iedereen altijd graag überkritisch mijn commentaar opdringt, had nu zelf iets heel belangrijks over het hoofd gezien: de perfecte start van de ultieme vakantiedag. Ik zweeg. En at fruit.

Een week lang. De eerste dag nog met frisse tegenzin maar als snel begon ik het ultravers geplukt fruit te waarderen. Zo van de boom of struik op tafel. Soms met een beurs of schimmelig plekje, reuze nectarines, goddelijke druifjes, sappige peertjes. Alles geweldig van smaak. Na een paar dagen begon het ons op te vallen dat het eten van louter fruit een verzadigende werking heeft. Bijkomend voordeel: een gezonde trek rond lunchtijd. Geen dips, geen hongergevoel. Zelfs ’s avonds geen bunkeraanvallen meer. Het beviel goed, heel goed zelfs. Ik besloot ter plekke dit nieuwe ‘dieet’ als nieuwe levensstijl voort te zetten.

Op doorreis naar een andere vakantiebestemming brachten we als ‘stop over’ de nacht door in het Hilton op Schiphol. Een ruime kamer, comfortabel bed, een balzaal als badkamer en ook hier spectaculair uitzicht. Inclusief ontbijt. Een buffet zo lang dat je het einde niet kon zien. Mijn innerlijke stem dirigeerde mij naar het fruit. ‘Neem ons, wij zijn lekker en goed voor je’.  Ondertussen verbaasde ik mij over wat zo’n buffet voor gedrag uitlokt. Langs het buffet stonden de gasten, balancerend als circusartiesten met hun borden torenhoog opgestapeld. Pakken wat ze pakken konden. Meer, nog meer. Ik zag zelfs mensen een buffer samenstellen voor de lunch, take-away, gewikkeld in servetten.

Maar niemand nam fruit. En ik? Dat laat zich raden…

Deze column is geschreven voor Meeting Magazine.
Volg mij ook op Instagram @marianne.fj.kuiper

 

OEPS, IK PASTE NIET MEER IN HET NEST!

“Een vogel ontdekt pas dat hij kan vliegen als hij het nest verlaat.” Met deze uitdrukking begon ik vanmorgen mijn whatsapp gesprek met een vriendin uit Hong Kong. Naast de nodige praatjes kreeg het gesprek toch een zekere lading. Die “lading” moest op papier en ik wil dit graag met je delen!

Als zoon van een hardwerkend ondernemers gezin, waarbij ik ruim 10 jaar werkzaam ben geweest in het familiebedrijf, besloot ik in november 2018 afscheid te nemen. Niet van de familie, maar wel van het bedrijf. Dat was het gevolg van een steeds harder roepend gevoel in mijn lijf. De kreten werden steeds duidelijker. Sla je vleugels uit! Ga op ontdekkingstocht!

De pen opzij

Waar begin je de zoektocht? Een schoolverlater na het HBO blijft bij het familiebedrijf en zit daar ruim 10 jaar. Wat moet je ermee? Vragen die te pas en te onpas opkwamen bij het schrijven van mijn allereerste sollicitatiebrief. “Leg die pen maar weer opzij!” dacht ik dan. De motivatie om te gaan solliciteren zakte als lood in mijn schoenen. Wie wil er nu iemand aannemen die uit een familiebedrijf komt? Niet meer te kneden, te bijdehand en misschien wel veel te duur! Nog niet gesproken over een CV wat enkel bestaat uit de werkzaamheden die ik gedaan heb bij het familiebedrijf en twee stages gedurende mijn opleiding.

Te licht of te zwaar

Na een traject van 6 maanden peinzen, wegkwijnen en zelfreflectie ontdekte ik dat ik wel meer waard ben dan; ‘dat mannetje uit het familiebedrijf’. Ik pakte de pen weer op, en daar ging ik. Solliciteren, op mooie vacatures bij spannende bedrijven, buiten de omgeving waar ik vandaan kom. “Nu moet ik écht iets nieuws gaan doen!” zei mijn gevoel. En zo stapte ik de wijde wereld in. Op zoek naar een enthousiaste uitdaging. Een periode van deuren die voor mij niet geopend werden tot pijnlijke afwijzingen. Diverse gesprekken waar het hemd van het lijf gevraagd werd, om tot de conclusie te komen dat ik te licht voor de functie bleek. Of te zwaar!

Klotsende oksels

En toen… “De opvolgers” – een serie op NPO1, daar wilde mijn familie wel aan mee werken. In een rap tempo volgden de opnames, het familiebedrijf werd blootgelegd. Sander Schimmelpenninck die de kritische vragen stelde en zodoende er een mooie reportage van maakte. Na de opnames was ik bang dat het een volledig fiasco voor mijn toekomst zou worden. Met klotsende oksels bekeek ik de uitzending. We zaten zelfs in de trailer! Maar alle zenuwen waren voor niets, want het tegendeel was waar. Een fraaie reportage werd getoond. Dankzij een bekend, waar ik eveneens eerder gesolliciteerd had, werd ik in contact gebracht met Efficient Hotel Partner. Nog geen twee dagen later werd ik uitgenodigd voor een oriënterend gesprek met Marianne Kuiper. Drie dagen later werd onze “samenwerkingsovereenkomst” getekend. (Ik noem het een samenwerkingsovereenkomst, omdat ik arbeidsovereenkomst niet de juiste bewoording vind! Immers bouw je samen aan het succes van een bedrijf. Dat terzijde.)

Vleugels trainen

Ik ben vanaf 1 november 2018 werkzaam bij Efficient Hotel Partner. Marianne Kuiper biedt mij de mogelijkheid kilometers te maken en mijn vleugels te trainen. Ik ben haar ontzettend dankbaar voor het enthousiasme en vertrouwen. Ik hoop nog lang te mogen genieten van het ‘dynamische nest’ waar ik in ben beland.

Connectie maken?

Graag kom ik met je in contact. Laten we alvast linken via LinkedIn? Klik hier.

NIEUWSBRIEF AUGUSTUS 2019


Het is KOMKOMMERTIJD!
Dé ideale tijd om extra veel accommodaties te bezoeken. Aangekondigd maar ook onaangekondigd, altijd weer spannend! Lees in deze extra lange editie onze bevindingen: altijd eerlijk doch rechtvaardig.


1. EPICENTER (AMSTERDAM)
Een warme ontvangst met warme koffie in dit nieuwste ‘House of Digital Innovation’ aan de rand van de ZuidAs. We keken ons ogen uit. In het hart van dit Epi Centre is een soort van jungletuin, overal planten, planten, planten, dé trend van nu. Duurzaamheid is hier een ‘high topic’. In de vergaderruimtes wemelt het van de technologische snufjes. De buitenruimtes inclusief rooftop zijn uitermate geschikt voor borrels maar let op: de geluiden van de snelweg zijn hoorbaar. In de felgele Cuddle Puddle kan gepresenteerd worden en liggen er knuffels om, juist ja, mee te knuffelen dus. We’ve never seen this before…

Wat goed!!! 
De bijenkorf op het dak geeft de duurzaamheid nog een extra boost. En moet je telefoon dringend in de oplader? Stap dan de 30 minuten room in om 30 minuten te mediteren en jezelf ook op te laden.


2. CROWNE PLAZA AMSTERDAM-SOUTH
Nog niet eerder meegemaakt: onze naam op het welkomst-digibord. Leuk! Het hotel is vooral op de corporate business gericht: profiel gast: zakenman/vrouw. Het tapijt is niet echt onze keuze, de kamers zijn vrij standaard. De receptie heeft een mooie achtergrond van bruine oude koffers. Als je vanaf beneden bij de lift naar boven kijkt, beneemt het uitzicht je de adem.

De huiskamerachtige businesslounge wordt hier het verlengde van je kamer. Opvallend: veel A-merken zoals Rituals. Wat ons betreft kregen we hier de allerleukste rondleiding van de dag! Het werkgeluk alhier is voelbaar.

Wat goed!!!: 
Het shotje met gember, chilipeper en citroengras en allerlei zoetigheden gaf ons een flinke oppepper. Verrassend! In de goodie bag, gelukkig niet gevuld met onnodige papier, een potje met honing van de eigen bijen (kennelijk zijn bijen ook een nieuwe trend). Wat ons betreft de leukste rondleiding van de dag!


3. ELEMENT (AMSTERDAM)
Wat ruikt het heerlijk in dit hotel! Overal, ook in de gangen en in de lift hing een frisse geur van vers gesteven wasgoed. De kamers zijn licht met een kleine keuken met mini-vaatwasser. Dit hotel richt zich dus wat meer op de ‘long stayer’. Het hotel bevindt zich midden in een groot winkelcentrum, de ingang is echter wat moeilijk te vinden. Via een overbrugging kom je bij de standaard ietwat saai ingerichte vergaderruimtes.

Wat goed!!!: het hotel is pet-friendly en daardoor trippelde de ene na de andere viervoeter naar binnen. Het dakterras is overweldigend groot inclusief kinderspeeltuin. Uiterst geschikt voor de locals die zich, desgewenst, kunnen mengen met de gasten.


4. DE NIEUWE LIEFDE (AMSTERDAM) 
Dit van origine oude wijnpakhuis is prachtig gerenoveerd. De schuine vloer (waar vroeger de wijntonnen naar beneden gerold werden) is in ere behouden. De buitenkant staat nog in de steigers. Er is veel wit gebruikt. Dit kan steriel aandoen maar het grote voordeel is dat je helemaal kan losgaan qua exposure tijdens je eigen congres. De raampartijen zijn van glas in lood, dit geeft een sfeervolle lichtinval.

Wat goed!!!: de grootste ruimte is een heel mooi inclusief balkon. Je kunt als je dat wilt al je creativiteit in het gebouw kwijt. Je huurt het ‘blanco’ en je kunt alles gebruiken van de muren tot de trap wat dit gebouw tot een zeer interessante evenementenlocatie maakt.


5. COMPAGNIETHEATER (AMSTERDAM) 
In de drukke binnenstad op deze jagend hete dag duurde het even voordat wij het gebouw konden vinden (waren we bevangen door de hitte?). Op zich vreemd, want uiteindelijk is het best een prominent gebouw. Eenmaal binnen tref je er een mix van nieuw versus oud. Muren, plafonds en pilaren zijn nog in oude staat waardoor er een rauwe en industriële setting heerst. De eigen programmering van voorstellingen trekt ook de particulier naar de locatie. We twijfelen wat aan de isolatie (enkelglas). Heet in de zomer, koud in de winter?

Wat goed!!!: de congreszaal is gigantisch en multifunctioneel. Perfect voor grote feesten, congressen, modeshows en theatervoorstellingen.


6. RADISSON BLU (AMSTERDAM) 
Oververhit maakten we een noodstop in het Radisson Blu. Mooi moment voor een ‘walk-in site inspection. De receptionist bleek niet in staat om ons vriendelijk te woord te staan en wimpelde ons af met de woorden: ‘vraag maar aan de conciërge.’ Na 5 minuten zagen we hem stiekem om de hoek kijken of wij er nog stonden. Wij zijn er op een drafje vandoor gegaan, we waren duidelijk niet welkom. Wat jammer, want we zijn fan van Radisson. We beseffen ons dat dit een momentopname is.


7. HOTEL ARENA (AMSTERDAM) 
Over de entree, niets dan lof! Je waant je werkelijk in een andere wereld. Eenmaal binnen een ware speurtocht, maar de wandeling naar de receptie is alvast zeer aangenaam. Van productpresentatie tot aan conferenties, alles is hier mogelijk met een capaciteit tot 1100 personen. De vergaderruimtes zijn huiselijk met een gezellige serre aan de zijkant. De hotelkamers hebben werkelijk prachtige badkamers, design ten top. Hospitality score: ‘een ‘ga lekker op ons terras zitten met ijsthee’, wat we vervolgens zelf moesten afrekenen. Huh?

Wat goed!!!:  Het terras! Ga daar een keer heen, al is het alleen voor een drankje.  De Chapel is een pareltje en geschikt voor verschillende soorten evenementen.


 8. VAN DER VALK AMSTERDAM-AMSTEL 
Op het nog immer schimmige industrieterrein treffen wij Van der Valk Amsterdam-Amstel aan. Het gebied is nog volop in ontwikkeling maar dat is niet per se negatief. Achter het hotel ligt de Amstel wat dat echte Amsterdamse gevoel weer helemaal teruggeeft. Het thema is: Amsterdam. Het totaalbeeld: een grande entree, grappig design, chique uitstraling en mooie kamers met open badkamers en geweldig uitzicht (mits je hoog zit). Van de hapjes werden we niet heel enthousiast. Wat chipjes in plastic bakjes, groente met een laf sausje. Dit verbaast ons omdat Van der Valk het ‘kers op de appelmoes imago’ al jaren geleden van zich afgeschud heeft.

Wat goed!!!: De sauna en de wellness zijn prachtig en on-Nederlands, inclusief een fabuleus buitenzwembad (hele jaar door te gebruiken, in de winter is het water 37C).


9. OLYMPIC HOTEL (AMSTERDAM) 
Men wist zich duidelijk geen raad met onze onverwachte komst. Bij een tweede onaangekondigd bezoek liepen we zelfs een half uur rond. Niemand merkte ons op. Dit splinternieuwe hotel is er een van velen met de focus op de toerist. En lobby vol maar wel een akelig leeg restaurant Cinq. Thema, hoe kan het ook anders: (olympische) sport waaronder, heel leuk bedacht: in de tuin, dug-outs met zicht op het omringende water. Het bij elkaar geraapte rommeltje aan 1e, 2e of troostprijsbekers past echt niet in het geheel. Leuk bedacht, slecht uitgevoerd.

Wat goed!!!: hottubs met uitzicht op het stadion. Dé absolute WOW-factor van dit hotel. Grappig detail: lachspiegels in de toiletruimtes. Leuk om jezelf ultraslank te zien.


10. VAN DER VALK HOTEL BREUKELEN 
Iedereen kent dit ‘Chinese’ hotel langs de A2. Weliswaar met nog steeds die rare Chinese uitstraling (?) maar inmiddels compleet gerenoveerd met een fantastisch hip vergadercentrum. In een apart gebouw, over vlonders te bereiken, bevinden zich de comfort-plus kamers. Doordat men na het inchecken weer naar buiten moet kan dit als vervelend ervaren worden. Een overkapping is nog in de maak. Onze oud-collega Petra leidde ons, vrolijk als altijd, rond.

Wat goed!!!: een directe verbinding met de trein naar Amsterdam en Utrecht en de gratis parkeergelegenheid zorgt voor een optimale bereikbaarheid. De allernieuwste technologische snufjes in het vergadercentrum zijn in te zetten via één bedieningspaneel.


11. GR8 HOTEL AMSTERDAM RIVERSIDE
Altijd leuk als er gevraagd wordt naar onze visie hoe een hotel beter in de markt te zetten. Gelegen aan de Amstel (we zien de buren zwemmen) heeft dit hotel te duchten van de concurrentie van al die nieuwe hotels in het Arena-gebied. Ook dit hotel is gerenoveerd, kamers opgefrist met nieuw fotobehangetje en zwart-wit design. De inloopdouche neigt tot voyeurisme. Oftewel kamers zijn hierdoor niet geschikt om te delen met je collega! Of juist wel…

Wat goed!!!: Naast de comfortabele ligging, heeft Gr8 Hotels door heel Nederland een samenwerking met La Place. O.a. heerlijk versbereide broodjes vanaf het ontbijt t/m diner.


12. AMSTEL BOATHOUSE 
Het voormalige Miranda Paviljoen is omgedoopt tot Amstel Boat House. Prachtig gelegen aan de Amstel tussen Amsterdam en Ouderkerk aan de Amstel. De truttige rieten stoelen zijn goddank vervangen. Het restaurantgedeelte is een goede mix tussen loungebakken/stoelen en hoge tafels. De sfeer is gemoedelijk, de rondleiding fijn. De serre is bij uitstek geschikt voor private dining. Nu nog een airco installeren…

Wat goed!!!: Je hoeft hier niet een event van ‘scratch on’ te organiseren want de ruimtes zijn al basis + aangekleed en zien er zeer uitnodigend uit. Aan- en afmeren is hier natuurlijk ideaal.


13. PARK INN BY RADISSON AMSTERDAM CITY WEST   
Ergens verscholen achter Station Sloterdijk en tussen andere gebouwen doekt daar ineens een immens congreshotel op met een overload aan kamers en zalen. Alles in het hotel is ruim en groots opgezet. Qua kleurgebruik is aan de ene kant een rainbow aan colors, aan de andere kant is het strak met veel grijstinten. Beetje kil, bijna minimalistisch, ook in de kamer. En hier spotten we juist weer geen enkele plant. Engels is zoals in veel hotels de voertaal. De bewegwijzering in deze reus is pover, de kans op ronddwalen is groot.

Wat goed!!!: de Ballroom – voor congressen is op te delen in drie ruimtes. Een event kan volledig ‘gebrand’ worden. Denk aan de leds die overal terug te vinden zijn in de lift en vergaderruimtes en in de lobby(s), deze kunnen aangepast worden in iedere kleur.


Als toegift, doen we er nog twee…


14. NENI 
De oude Citroengarage aan het Stadionplein is eindeloos lang verbouwd. Nu hebben diverse corporate bedrijven er hun intrek genomen. Op de begane grond is NENI verrezen. Een (oost) mediterrane keuken met Joodse inslag. Shared dining is het concept. De sfeer is hier echt top, dit is een leuke avond uit. Just the two of you of ‘en groupe’. Robin, de bedrijfsleider, verstaat zijn vak!

Wat goed!!!: bij gebrek aan airco bij ‘Mama Kelly’ dreven we het terras af en zochten we de volgende dag verkoeling wederom bij NENI. Een warm welkom met een ijskoude écht geweldig lekkere gin-tonic citroen werd prompt aangeboden. Dat noemen we nog eens hospitality!


15. WESTCORD SCHYLGE (WEST TERSCHELLING) 
Na al het– wat zijn we nieuw en ultrahip – vooral Amsterdam hotelgeweld reisden we af ter verkoeling naar Terschelling. Dat begon goed met als ontvangst een glaasje ijskoud water met een vleugje cranberry’s. De kamers zijn heerlijk ruim met een dito ruim bed. Maar oef, wat was het heet. Geen airco….kan dat nog in deze tijd van hittegolf na hittegolf? Het restaurant is prima doch standaard. Hetzelfde geldt voor de vergaderruimtes. Maar geen straf, integendeel, om op dit mooie Waddeneiland in dit hotel te mogen vergaderen. Dan levert vast en zeker geweldig resultaat op.

Wat goed!!!: de kamers aan de zeekant hebben een spectaculair uitzicht over de jachthaven. Hier kan je urenlang mensen en bootjes kijken. Dit verveelt nooit

TOEKOMSTIGE MANAGERS IN DE GASTVRIJHEIDSINDUSTRIE

Gastvrijheidsindustrie: Nieuwe serie rond zes studenten van Hotelschool The Hague

De volgende generatie.
Wie zijn zij?
Wat willen zij?

Wat vindt de nieuwe generatie hospitalitymanagers belangrijk? Mogen in de toekomst alle personeelsleden tatoeages en piercings dragen of wordt een strak uniform overal de norm? En gaan alle hotels in de toekomst over op een groene bedrijfsvorming en spraakgestuurde kamers?

De komende vier jaar gaan Meeting Magazine en Efficient Hotel Partner zes studenten van Hotelschool The Hague (vestiging Amsterdam) volgen. Twee keer per jaar vragen we hen naar hun ambities, hun dromen en hun visie op de gastvrijheidsindustrie. Als aftrap van deze serie interviewde Marianne Kuiper, eigenaar van Efficient Hotel Partner en de Music Meeting Lounge, Director of Industry & Alumni Relations Paul Griep over de opleiding en uit welk hout de studenten zijn gesneden.

Bekijk het introductiefilmpje

Lees snel het hele artikel
This article is also available in English

STORY REPEATS ITSELF

STORY REPEATS ITSELF

‘Ik heb vervelend nieuws voor je. Helaas val je nét buiten de nominaties voor de verkiezing van de Ondernemer van het jaar’. Wat? Oh ja, nu wist ik het weer. ‘Het was nipt hoor’ en nog meer volstrekt zinloze troostrijke woorden volgen. Maar ik hoor ze al lang niet meer. Het gevoel – story repeats itself – neemt bezit van mij. Had ik dit al niet eerder gehoord dit jaar? Toen we ook nét buiten de prijzen vielen bij de uitreiking van de Nationale Meeting Award. Met lege handen staan, de zalving ondergaan en dan ook nog te horen krijgen dat eigenlijk niemand het begrijpt, zo jammer, zo jammer…

‘Je kunt wel nog meedoen voor de Publieksprijs’ vervolgt de dame. Dat klinkt als een poedelprijs en is dat nog niet erger? Wie haat ‘m niet? Vergelijkbaar met een B-finale. Een verplicht nummer. De spelers tikken braaf de wedstrijd uit. Geen hond kijkt. Het ornament (meestal gruwelijk lelijk) wordt in een donker hoekje in de prijzenkast gezet (of weggegooid). Nee, verlies is verlies. Punt uit. Dan geen geneuzel van ‘volgende keer beter want het scheelde bijna niets hè’. Houd op.

Gelukkig ben ik een goede verliezer. In tegenstelling tot een aantal vrienden die geregeld uit frustratie het RISK of Catanbord door de kamer slingeren of vals spelen om maar te kunnen winnen. Dat voelt toch helemaal niet lekker, winnen door vals te spelen? Ik zou daar echt niet van kunnen genieten. Maar goed, nu even terug naar dit verkiezingsdebacle. Onder veel druk had ik mij aangemeld voor deze verkiezing die tweejaarlijks gehouden wordt in Amstelveen. We hadden ons ingeschreven als start-up met de Music Meeting Lounge en als ik het gematigd zou moeten omschrijven: we waanden ons in kansrijke positie.

Immers, een innovatief concept, een overdosis aan positieve reviews, een 9,3 als gemiddeld rapportcijfer, oog voor duurzaamheid en maatschappelijk ondernemen en last but zeker not least: een super enthousiast team. Hang de slingers maar alvast op, zet de champagne vast koud. Take the risk of optimism! (quote Simon Sinek). Maar helaas, het mag niet zo wezen, het zal niet zo zijn. De champagne komt zeker op, er zijn genoeg dagen dat we iets te vieren hebben en het kantoor hangt vol met feestelijke slingers. Niet vanwege enige prijs, maar gewoon omdat ik onlangs jarig was. Ook leuk.

De dame praat troostend door en probeert mij te motiveren om mee te dingen naar de Publieksprijs. Hoe dan? ‘Klanten en gasten vragen om op je te stemmen, flyers laten drukken, promotie voor jezelf maken, je kunt van alles verzinnen’, licht ze toe.  In een flits zie ik het voor me. Spandoek aan het raam, als elpee verkleed, wandelend door het stadshart van Amstelveen, met groot daarop de tekst: STEM OP MIJ! Het onvrijwillig opsluiten van de gasten en pas eruit laten als ze onder toezicht gestemd hebben. Tenslotte een social mediacampagne waarin ik klanten, relaties, familie, vrienden, zelfs vijanden vraag om te stemmen op mij, op mij, op mij! Her en der wat steekpenninkjes, zo komen we er vast.

Maar nee, ik voel er niets voor en zal ook uitleggen waarom. Het heeft toch iets weg van vals spelen. Stel dat ik inderdaad alle acties uitvoer zoals beschreven dan zullen er ook ongetwijfeld mensen zijn die stemmen terwijl ze hier nog nooit geweest zijn, mij mogelijk niet eens persoonlijk kennen. Op welke manier word ik dan beoordeeld op mijn ondernemerschap? Omdat mijn foto (voor de gelegenheid ernstig gefotoshopt) leuk is? Het mij gegund wordt (dat voelt natuurlijk fijn)? Het is als een restaurant recenseren terwijl je er nog geen hap gegeten hebt.

Ik slaap er nog een nachtje over. Dromen mag.

Deze column is geschreven voor Meeting Magazine.
Volg mij ook op Instagram @marianne.fj.kuiper

Story repeats itselfStory repeats itself