SLECHTSTE MOEDER

Het is januari. En als alles volgens mijn zorgvuldig uitgestippeld plan verloopt, is mijn leven nu optimaal in balans. Maar terwijl ik deze column schrijf, bevinden we ons nog diep in de donkere dagen voor kerst. Die ‘mixed emotions’ maand waarin je jezelf voortsleept naar de eindstreep. Van alles moet wat je niet wilt, van alles wilt wat je niet doet en uiteindelijk volledig in disbalans op oudjaarsavond om 12 uur het champagneglas heft en jezelf streng toespreekt: vanaf morgen ga ik het definitief anders doen.

Vorig jaar op exact dezelfde tijd eindige ik mijn column met: ‘Als alles uitkomt waar ik nu van droom en keihard aan werk dan zou 2018 zo maar een perfect jaar kunnen worden’. En het ís uitgekomen. De opening van de Music Meeting Lounge was in één woord: geweldig. De boekingen stroomden binnen, supertevreden gasten en overweldigende reviews. In april werden we met Efficient Hotel Partner preferred partner van Nationale Nederlanden en in oktober vierden we ons 20-jarig bestaan. Tenslotte werd de Music Meeting Lounge, genomineerd voor de Nationale Meeting Award. Wat? Nu al?

Bloed, zweet, tranen. Succes komt niet zomaar aanwaaien. Daar moet je loeihard voor werken, het team positief leiden en tegelijkertijd thuis de boel gedisciplineerd regisseren, een sterke moeder zijn, gezond eten, vrienden (en jezelf) niet verwaarlozen, enzovoort. Ik beken: een onmogelijke opgave. Er zit maar 24 uur in een dag waar dus geen 48 uur in gepropt kan worden, hoe hard je ook duwt. Life and work in balance. Hoe dan? Ik wil en moet zoveel, zoveel, zoveel…. Tijd is geen bondgenoot meer maar een regelrechte killer en ergens moet je een veer laten. Iemand of iets wordt de dupe.

Al piekerend hoe ik de boel meer in balans zou kunnen krijgen, bekroop mij het angstige gevoel dat ik dit jaar misschien zelf op één van die top-zoveel-lijstjes die december rijk is, terecht zou komen. Nee, niet op het lijstje van meest invloedrijke rijke personen in Amstelland noch op het lijstje van beste ondernemers, maar… tromgeroffel… op het lijstje van de slechtste moeders van 2018. Omdat ik:

  1. Bijna iedere dag te laat, trillend van de honger thuiskom, daar vragende ogen aantref…
  2. Niet tijdig boodschappen doe zodat we regelmatig in een lege koelkast staan te turen.
  3. ‘Supermarktonvriendelijk gedrag’ vertoon, het boodschappenproces overprikkeld voortijdig afbreek, met een halfgevulde kar naar de kassa ga, dochters rood van schaamte achterlaat.
  4. Te weinig kook en als ik kook, gelijk enorm overdrijf en de keuken in een slagveld verander.
  5. Op het laatste moment toch nog ‘even’ van alles ga doen waardoor we bij de toch al weinige vakanties, nipt het vliegtuig halen of tijdens het fluitsignaal oververhit de trein inrollen.

Zijn dit redenen om mij uit de ouderlijke macht te zetten? Moet de kinderbescherming ingeschakeld worden? ‘Je zult ergens een concessie moeten doen’. Ik hoor het mijzelf regelmatig tegen klanten zeggen die een onuitvoerbare wensenlijst hebben: de gedroomde accommodatie willen, spraakmakend doch onontdekt, landelijk gelegen in de stad, het maximale voor het minimale… Geduldig leg ik uit dat er iets geschrapt moet worden. Dat nou eenmaal niet alles haalbaar is.

Maar zelf heb ik ook die onuitvoerbare wensenlijst. In gedachten verzonken, peinzend over mijn tekortkomingen en met de ‘verbeterlijst 2019’ op schoot, hoorde ik gisteren opeens een stem. ‘Mam, hallo, wil je even luisteren?’ Ik keek op en zei: ‘Ja, ja…natuurlijk’. ‘Zijn er ook lijstjes met beste moeders, want dan nomineer ik jou, onbegrijpelijk hoe je het allemaal voor elkaar krijgt, ik bewonder je!’ Mijn kerst kon niet meer stuk. En het verbeterlijstje? Dat belandde in de prullenbak.

Marianne Kuiper - Efficient Hotel Partner

Deze column is geschreven voor Meeting Magazine.
Volg mij ook op Instagram @marianne.fj.kuiper

Deel dit bericht:
WIL JE REAGEREN?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *